ﺍﺯ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ
ﻣﺮﺽ ﭼﮏ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺖ ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺸﻪ
ﺣﺘﯽ ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ ﯾﺎﺩﺕ ﻣﯽ ﺭﻩ ﮔﻮﺷﯽ ﺩﺍﺭﯼ
ﺩﯾﮕﻪ ﺩﻟﺸﻮﺭﻩ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﯿﺘﻮ ﺟﺎ ﺑﺬﺍﺭﯼ
ﯾﺎ ﺍﺱ ﺍﻡ ﺍﺳﯽ ﺑﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﻤﻮﻧﻪ
ﺩﯾﮕﻪ ﺩﻭﺱ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺭﻭ
ﺑﻪ ﺧﻠﻮﺕ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍﻩ ﺑﺪﯼ
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻼﻓﻪ ﺍﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻪ
ﺍﺯ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﺴﯽ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯿﺰﻧﯽ ﻭ ﺍﺯﺵ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ
ﺍﺯ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﻪ ﺁﻏﻮﺵ ﺍﻣﻦ ﺗﻨﮓ ﻣﯿﺸﻪ
ﺍﻣﺎ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺁﻏﻮﺷﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ
ﺣﺮﻓﯽ ﻭﺍﺳﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺣﺮﻓﺎ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯿﺪﯼ
ﻭ ﻣﯽ ﺭﯼ ﺗﻮ ﻻﮎ ﺧﻮﺩﺕ
ﺍﺯ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ . . .